Hamd, alemlerin Rabbi Allah'adır. O'na hamd eder, O'ndan yardım ve mağfiret isteriz. Nefislerimizin şerrinden, amellerimizin kötülüklerinden Allah'a sığınırız. Allah kimi hidayete erdirirse onu saptıracak yoktur. Kimi de saptırırsa onu hidayete erdirecek yoktur. Şehadet ederim ki Allah'tan başka ilah yoktur. Ve yine şehadet ederim ki Muhammed Sallallahu Aleyhi ve Sellem O'nun kulu ve rasulüdür.

Bugün çoğu insanın içinden geçen, ama yüksek sesle söylemediği bir soru var: “Herkes yapıyor… ben de mi yapmalıyım?”

Bir bakıyoruz, yanlışlar sıradanlaşmış, günahlar normalleşmiş. Eskiden rahatsız eden şeyler artık “çok da önemli değil” denilerek geçiliyor.

İlk başta içimizde bir ses olur; bir huzursuzluk, bir sıkıntı… Ama tekrar ettikçe o ses azalır. Sonra tamamen susar.

İşte en tehlikelisi de budur: Vicdanın sessizleşmesi.

Günah, ilk işlendiğinde ağır gelir. Ama tekrarlandıkça hafifler. Sonra insan, yanlış yaptığını bile hissetmez hâle gelir.

Peygamberimiz ﷺ şöyle buyurur:

“Kul bir günah işlediğinde kalbinde siyah bir nokta oluşur. Eğer tevbe ederse o leke silinir. Ama devam ederse kalbi kaplanır.” (Tirmizî, Tefsîru’l-Kur’ân, 83)

Demek ki mesele sadece günah değil; mesele, kalbin ne hâle geldiğidir.

Bugün en büyük aldatmacalardan biri şu cümledir: “Herkes yapıyor.”

Ama hakikat hiçbir zaman çoğunlukla ölçülmez. Nice zamanlar olmuştur ki doğru, azınlıkta kalmıştır.

Rabbimiz Kur’an-ı Kerim’de şöyle hatırlatır:

“Yeryüzündekilerin çoğuna uyarsan seni Allah’ın yolundan saptırırlar…” (En’âm, 116)

Demek ki çoğunluk, güvenilir bir ölçü değildir.

Ali bin Ebi Talib (r.a.) şöyle der:

“Hakkı, insanlarla tanıma; insanları hak ile tanı.”

Yani bir şey doğru diye herkes yapmaz; herkes yapıyor diye de doğru olmaz.

Peki ne yapacağız?

Önce kalbimizi dinleyeceğiz. Eğer bir şey seni rahatsız ediyorsa, içinde bir huzursuzluk bırakıyorsa bil ki bu, vicdanının sana yaptığı bir uyarıdır.

Onu susturma. Çünkü o ses, seni korumak için var.

Takva dediğimiz şey de budur aslında: Kimsenin görmediği yerde bile Allah’ın gördüğünü unutmamak.

Unutma:

Günahın yaygın olması onu masum yapmaz. Herkesin gitmesi, o yolu doğru yapmaz. Ve bazen en güçlü insan, “hayır” diyebilen insandır.

Bugün kendine şu soruyu sor:

Ben doğruyu mu takip ediyorum, yoksa çoğunluğu mu?

Çünkü günün sonunda, herkesle birlikte yanlışta olmak yerine, tek başına doğru olmak kurtuluştur.