Hamd, alemlerin Rabbi Allah'adır. O'na hamd eder, O'ndan yardım ve mağfiret isteriz. Nefislerimizin şerrinden, amellerimizin kötülüklerinden Allah'a sığınırız. Allah kimi hidayete erdirirse onu saptıracak yoktur. Kimi de saptırırsa onu hidayete erdirecek yoktur. Şehadet ederim ki Allah'tan başka ilah yoktur. Ve yine şehadet ederim ki Muhammed Sallallahu Aleyhi ve Sellem O'nun kulu ve rasulüdür.

Selamun Aleyküm

Bismillah…

Kalpler neden bu kadar çabuk kırılır? Neden kendimizi bu kadar eksik hissederiz?

Belki de mesele yalnızlık değil, sahici bağ eksikliğidir.

Rabbimiz, "Müminler ancak kardeştir." (Hucurât, 10) buyuruyor.

Bu sadece bir tavsiye değil, bir hakikattir.

İman bizi kardeş yapar, kardeşlik ise sorumluluk yükler.

Peygamberimiz ﷺ, "Mümin mümine karşı, tuğlaları birbirine kenetlenmiş bina gibidir." (Buhârî, Salât 88, Mezâlim 5; Müslim, Birr 65) buyurur.

Bu, sadece yan yana duran değil, birbirine yaslanan bir bağlılıktır.

Gerçek dostluk, birlikte eğlenmekten önce birlikte sabretmektir; birlikte vakit geçirmekten önce birlikte dua etmektir.

Ebu Bekir Radıyallahu Anh sadece bir arkadaş değildi, malıyla, canıyla, kalbiyle, Rasûlullah ﷺ’in yanındaydı. Bu yüzden "Sıddîk" oldu, sadakatle yükseldi.

Ali Radıyallahu Anh, "Gerçek dost, seni doğrulukta destekleyendir." der.

Bugün kendimize sormalıyız: Biz birinin doğruluğuna destek oluyor muyuz, yoksa sadece rahatına mı ortak oluyoruz?

Rabbimiz, "Kalpler ancak Allah’ı anmakla huzur bulur." (Ra’d, 28) buyurur.

Kalp, gürültüyle değil, zikirle dinlenir; kalabalıkla değil, sadakatle güçlenir.

Belki de aradığımız çözüm çok uzağımızda değil; bir kırık kalbi tamir etmekte, bir dostluğu yeniden inşa etmekte ve birini sırf Allah için sevebilmekte gizlidir.

Çünkü sonunda sorulacak olan şudur: Kiminle beraberdin ve kimi Allah için sevdin?

Allah için kurulan dostluklar, dünyada huzur, ahirette ise gölgedir.